Een goed ontwerp voelt vanzelfsprekend.

Ellis

Hoe weet je of een huis bij je past, als het dat nog moet worden?

Een opdrachtgeefster belde me vanuit het buitenland. Zij en haar man hadden een huis in Wassenaar op het oog. Of ik maandag met hem wilde gaan kijken. Als ik dacht dat het bij hen paste, zouden ze het kopen.

Binnen enkele ogenblikken zag ik hoe het huis moest worden om helemaal bij hun leven te passen. Ze kochten het.

We maakten een huis waar je je met z'n tweeën prettig voelt, maar waar ook vijftig gasten samenkomen voor een lezing of huisconcert. De verhoudingen kloppen. De kinderen groeiden er op en vlogen uit. Het werd een familiehuis vol herinneringen, dat ze nooit meer willen verkopen. Inmiddels werken we al 22 jaar voor hen. Ook bij hun projecten in het buitenland moet alles nog even langs ‘de tovenaar’.

Zo begint het vaak: met een plek die meer kan dan iemand nu ziet. U hoeft nog niet precies te weten wat u wilt. Ik kijk door uw ogen naar wat er is, wat ontbreekt en wat beter kan. En ik zoek naar wat nog niemand ziet, maar achteraf zo logisch lijkt.

Want hoe kun je zoeken naar iets waarvan je niet weet dat het bestaat? Wij geven uw wensen woorden en vorm. Dan bestaat het ook. Met ons team werken we dat beeld uit, tot de laatste tekening en het laatste detail.

Een kritische vraag of een beperking is welkom. Kan iemand uitleggen waarom iets beter kan, dan maken we het samen beter. En een beperking maakt een ontwerp vaak juist scherper.

Het mooiste compliment? ‘Ik zou echt niet weten hoe het anders zou moeten.’ Of: ‘Dit had ik zelf nooit kunnen bedenken.’

Cees

Wordt het straks ook echt zo?

Tijdens de bouw wordt er nog elke dag ontworpen. Een aansluiting moet anders. Een materiaal blijkt duurder. De aannemer stelt een eenvoudiger oplossing voor. Op de bouwplaats gaat het vaak eerst over geld en planning, en pas daarna over hoe het eruitziet.

Elke keuze heeft gevolgen voor het geheel. Daar let ik op, zodat wat u op tekening zag, er straks ook staat. Ik ken onze vormentaal en weet waar het eindresultaat naartoe moet. Mijn doel is het beste resultaat, niet dat iedereen het met me eens is.

Dat begint al bij de eerste opzet van het ontwerp. We sparren over verhoudingen, materialen en hoe iets gemaakt wordt. Ik stel kritische vragen. Soms schuurt dat, maar het ontwerp wordt er altijd beter van.

Samen met het team op kantoor en onze vaste partners zoek ik op de bouw de oplossing die technisch klopt, uitvoerbaar is en het idee overeind houdt. Vaak is die beter dan wat er eerst op tafel lag. Ik houd het geheel in mijn hoofd en ben tegelijk precies tot in de kleinste maat. Een aansluiting, een rand of de verhouding van een kozijn maakt het verschil.

Doet een andere partij de uitvoering? Dan blijven wij graag betrokken voor de esthetische begeleiding. Juist dan is die nodig: uw ontwerp moet de bouw overleven.